| Unabhängig & überparteilich |
|
 |
 |
Ruhrhalbinsel - Nachrichten |
 |
Byfänger Dönekes (V) |
von Willi Stötzel
Ne dösige Hippe … Dä Hannes Griese wor völle Johre lang Kumpel op Charlotte. Un ümmer – wenn dä Hannes vanne Schicht no huse kom – dann drunke sich gerne son lecker Schöppken Melk. „Melk ess gesund – un hölt di dä Knocken bi-enehn!“ Un dann ärgern hä sich ümmer – wenn sin Anneken dä düre Melk kopen moch. An een Mittwoch sache för sin Wiew: „Moin es op en Pütt Restlöhnung. Dann hal ek mi van Dumberg ne junge Hippe – dä gett jeden Dag veer Liter Melk. Mett den Emil Potthas häw ek all verhannelt – dä verköpt mi dat Dier!“ Annern Dag – dä Hannes vam Pütt direktemang no Dumberg. En Strick hadde dabi – lach den Emil Potthas drei Daler op de Hnd – un dann trocke met sinne ni-e Hippe no hus – no Byfang. Nu wor dat an den Dag ganz schön heete. Un dä Hannes – van dat lange Marschiern – unner de Tunge am schweeten … Nu lach dä Kneipe van den dicken Willm an sin Weg – Hannes de – ni-e Hippe an den Prumenbohm gebunnen – un asse inne Kneipe rinkom – saaten do all en paar van sinne Kumpels – un worn am pichln. Un nu dä Hannes – stolz wie Oskar – met sinne ni-e Hippe am strunzen – un wat dat godde Dier vör leckere Melk gaw … Dä annern hörn sich dat Pallawer an – un op emol fong dä lange Natz an te grinsen – flispern met den dullen Heini Klöwers rüm – streck sich no buten – un dam kame no ne Tied wi-er rin – nicken för de annern met en Kopp: „Alles in Botter!“ So gegen elf Uhr am Ohmt – Hannes met sinne Hippe am Strick im ondolierten Gang no huse – dog dat Dier in den Stall – un as sin Anneken anfong te bunkebänkern – sach hä bloß: „Dä Hippe ess im Stall – du kass moin anfangen met Melken – un nu holl dä Muhle – ek si meuh!“ Annern Moins – Anneken met en groten Pott in den Hippenstall – un woll melken. Äwwer dann – dat Wief am bölken: „Hannes Griese – du dösiget Kalfakter! Wat hässe di do andrei-en loten – du besoppenen Döskopp!“ Hannes met dicken Kopp – rut ut dat Bedde - in den Hippenstall: „Hör op te bölken – mi deut dä Birne weh van den Krach – wat ess denn nu schon wi-er loß?“ Sin Anneken kreg sich nich mä in: „In ganz Byfang gett et eenen dösigen Hund – un den häw ek arme Frau gehierot. Kann noch nich ess en Wief van en Männken unnerscheiden …“ Dä Hannes dog dä Kopp weh van dat Gebölke van sin Anneken. Un dann reip dat ok noch. „Kiek dinne Hippe ess richtig an – un dann dau moll sewwers melken – du Peias …“ Dä Hannes nohm den Pott – pock unner sinne Hippe … nix … Ken Euter! Hä keek genau noh – jo Gottverdelli-Elli – dat wor jo en Buck! Sinne ni-e Hippe wor en Buck! Jo lecks mi anne Mäse! Den verdammten Emil Potthas. Hat em en Buck angedreit – und kenne Hippe. Dä Hannes – met Wut im Balg – aw no Dumberg! Dä dicke Weert – dä Willem – lag im Fenster un wor am grinsen: „Hannes – wat es?“ „Dä Emil Potthas – dä Saubalg – wenn ek den krieg. Kiek di moll minne Hippe an – en Buck. Dä hätt mi en Buck angedreit. Dem schloh ek dat Krüz aw … Äwwer gew mi ers mol en grotet Beer – un en Samtfkragen – op den Schrecken...“ Hannes bund den Buck wi-er an den Prumenbohm – un genk inne Kneipe. Un schwupp-di-wupp – kom dä lange Natz ümme Ecke – mock den Buck loß – un mock alles so wi-er wie et gistern vörher wor. Un grinsen dobi wie son Schöckelpett! Hannes ha nun sin halwen Litter intus – un den Samtkragen – kom met Wut im Balg rut – un bekeck sich noch eß dat Dier. Un dann sache ganz verwunnert: „Hör ess – du dösiget Dier – wat ess met di loß?“ Gistern Nomdag wors du ne Hippe – vamoin worße en Buck – as ek emm-n hier ankom wors du en Buck – nu büsse wier ne Hippe … Weeße – wat ek glöw? Du büß inne W E S S E L – J O H R ! ! ! Tschüß – bis neulich! Willi von Byfang
zurück zur Übersicht
|
|
|
|
 |
|